|
|
 |
 |
|
|
१३ अनुशासनपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
13.187. अध्यायः 187
अथ दानधर्मपर्व ॥ 1 ॥
Mahabharata - Anushaasana Parva - Chapter Topics
भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति साम्नः सकलवशीकरणोपायत्वे दृष्टान्ततया रक्षोब्राह्मणसंवादानुवादः॥ 1 ॥
Mahabharata - Anushaasana Parva - Chapter Text
युधिष्ठिर उवाच।
साम्नि चापि प्रदानेन च ज्यायः किं भवतो मतम्।
प्रब्रूहि भरतश्रेष्ठ यदत्र व्यतिरिच्यते॥ 13-187-1(88787)
भीष्म उवाच। 13-187-2x(7403)
साम्ना प्रसाद्यते कश्चिद्दानेन च तथाऽपरः।
पौरुषीं प्रकृतिं ज्ञात्वा तयोरेकतरं भजेत्॥ 13-187-2(88788)
गुणांस्तु शृणु वैराजन्त्सान्त्वस्य पुरुषर्षभ।
दारुणान्यपि भूतानि सान्त्वेनाराधयेद्यथा॥ 13-187-3(88789)
अत्राप्युदाहरन्तीममिदिहासं पुरातनम्।
गृहीत्वा रक्षसा मुक्तो द्विजातिः कानने यथा॥ 13-187-4(88790)
कश्चित्तु बुद्धिसम्पन्नो ब्राह्मणो विजने वने।
गृहीतः कृच्छ्रमापन्नो रक्षसा भक्षयिष्यता॥ 13-187-5(88791)
सुबुद्धिः श्रुतिसम्पन्नो दृष्ट्वा तमतिभीषणम्।
सामैवास्मै प्रयुञ्जानो न मुमोह न विव्यधे॥ 13-187-6(88792)
रक्षस्तु वाचा सम्पूज्य प्रश्नं पप्रच्छ तं द्विजम्।
मोक्ष्यसे ब्रूहि मे प्रश्नं केनास्मि हरिणः कृशः॥ 13-187-7(88793)
भीष्म उवाच। 13-187-8x(7404)
मुहूर्तमथ सञ्चिन्त्य ब्राह्मणिस्तं निरीक्ष्य सः।
अभीतवदथाव्यग्रः प्रश्नं प्रतिजगाद ह॥ 13-187-8(88794)
विदेशस्थो विलोकस्थो विना नूनं सुहृज्जनैः।
विषयानतुलान्भुङ्क्षे तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-9(88795)
नूनं मित्राणि ते रक्षः साधूपचरितान्यपि।
स्वदोषात्तु परित्यज्य तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-10(88796)
अवृत्त्या पीड्यमानोऽपि वृत्त्युपायान्विगर्हयन्।
महार्थान्ध्यायसे नूनं तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-11(88797)
परकार्याधिकारस्थाः सद्गुणैरधमा नराः।
अवजानन्ति नूनं त्वां तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-12(88798)
गुणवान्निर्गुणानन्यान्नूनं पश्यसि तत्कृतान्।
प्राज्ञैरपि विनीतात्मा तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-13(88799)
सम्पीड्यात्मानमार्यत्वात्त्वया कश्चिदुपस्कृतः।
जितं त्वां मन्यते साधो तेनासि हरिमः कृशः॥ 13-187-14(88800)
क्लिश्यमानान्विमार्गेषु कामक्रोधावृतात्मनः।
मन्येऽनुध्यायसि जनांस्तेनासि हरिमः कृशः॥ 13-187-15(88801)
प्राज्ञैरपुजितो नूनं प्राज्ञैरप्यभिनिन्दितः।
ह्रीमानमर्षी दुर्वृत्तस्तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-16(88802)
नूनं मित्रमुखः शत्रुः कश्चिदार्यवदाचरन्।
वञ्चयित्वा गतस्त्वां वै तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-17(88803)
नूनमद्य सतां मध्ये तव वाक्यमनुत्तमम्।
न भाति कालेऽभिहितं तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-18(88804)
दृष्टपूर्वाञ्श्रुतपूर्वान्कुपितान्हृदयप्रियान्।
अनुनेतुं न शक्रोषि तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-19(88805)
नूनमासञ्जयित्वा त्वा कृत्ये कस्मिंश्चिदीप्सिते।
कच्चिदर्थयते नित्यं तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-20(88806)
परोक्षवादिभिर्मिथ्यादोषस्ते सम्प्रदर्शितः।
तज्ज्ञैर्न पूज्यसे व्यक्तं तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-21(88807)
नूनं त्वां सद्गुणापेक्षं पूजयानं सुहृत्प्रजाः।
मायावीति च जानन्ति तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-22(88808)
अन्तर्गतमभिप्रायंन न नूनं लज्जयेच्छसि।
विवक्तुं प्राप्य शैथिल्यात्तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-23(88809)
नानाबुद्धिरुचीँल्लोके मानुषान्नूनमिच्छसि।
ग्रहीतुं स्वैर्गुणैः सर्वांस्तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-24(88810)
असत्सु विनिविष्टेषु न गुणान्वदतः स्वयम्।
गुणास्ते न विराजन्ते तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-25(88811)
धर्मवृत्तः श्रुतैर्हीनः पदं त्वं रजसान्वितः।
महत्प्रार्थयसे नूनं तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-26(88812)
तपःप्रणिहितात्मानं मन्ये त्वारण्यकाङ्क्षिणम्।
बन्धुवर्गो निगृह्णाति तेनासि हरिमः कृशः॥ 13-187-27(88813)
इष्टभार्यस्य ते नूनं प्रातिवेश्यो महाधनः।
युवा सुललितः कामी तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-28(88814)
दुर्विनीतहतः पुत्रो जामाता वाऽप्रमार्जकः।
दारा वा प्रतिकूलास्ते तेनासि हरिमः कृशः॥ 13-187-29(88815)
भ्रातरोऽतीव विषमाः पिता वा क्षुत्क्षतो मृतः।
माता ज्योष्ठो गुरुर्वाऽपि तेनासि हरिमः कृशः॥ 13-187-30(88816)
ब्राह्मणो वा हतो गौर्वा ब्रह्मस्वं वापहृतं पुरा।
देवस्यं वा हृतं काले तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-31(88817)
हृतदारोऽथ वृद्धो वा लोके द्विष्टोऽथवा नरैः।
अविज्ञानेन वा वृद्धस्तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-32(88818)
वार्धकार्थं धनं दृष्ट्वा स्वा श्रीर्वाऽपि परैर्हृता।
वृत्तिर्वा दुर्जनापेक्षा तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-33(88819)
सम्पत्कालेन ते धर्मः क्षीणस्तात सुहृद्बुवैः।
असंन्यासमतिस्तत्र तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-34(88820)
अविद्वान्भीरुरल्पार्थे विद्याविक्रमदानजम्।
यशः प्रार्थयसे नित्यं तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-35(88821)
चिरहाभिलषितं किञ्चित्फलमप्राप्तमेव ते।
कृतमन्यैरपहृतं तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-36(88822)
नूनमात्मगतं दोषमपश्यन्किंचिदात्मनि।
अकारणेऽभिशस्तो हि तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-37(88823)
सुहृदां दुःखमार्तानां न प्रमोक्ष्यसि हानिजम्।
अलमर्थगुणैर्हीनं तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-38(88824)
साधून्गृहस्थान्दृष्ट्वा च तथा साधून्वनेचरान्।
मुक्तांश्चावसथे सक्तांस्तेनासि हरिमः कृशः॥ 13-187-39(88825)
धर्म्यमर्थ्यं च काम्यं च देशे च रहितं वचः।
न प्रसिद्ध्यति ते नूनं तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-40(88826)
दत्तानकुशलैरर्थान्मनीषी संजिजीविषुः।
प्राप्य वर्तयसे नूनं तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-41(88827)
परस्परविरुद्धानां प्रियं नूनं चिकीर्षसि।
सुहृदामुपरोधेन तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-42(88828)
पापान्विवर्धितान्दृष्ट्वा कल्याणांश्चावसीदतः।
ध्रुवं गर्हयसे नूनं तेनासि हरिणः कृशः॥ 13-187-43(88829)
एवं सम्पूजितं रक्षो विप्रं तं प्रत्यपूजयत्।
सहायमकरोच्चैनं सम्पूज्यामुं मुमोच ह॥ ॥ 13-187-44(88830)
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि सप्ताशीत्यधिकशततमोऽध्यायः॥ 187 ॥
Mahabharata - Anushaasana Parva - Chapter Footnotes
7-187-8 आभिर्गाधाभिरव्यग्र इति झ.पाठः॥ 7-187-10 स्वदोषादपरज्यन्ते इति झ.पाठः॥ 7-187-16 प्रज्ञासम्भावितो नूनमप्रदैरुपसंहिते इति झ.पाठः॥


|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|